خطب الإمام علي ( ع ) ( مترجم : آيتي )
129
نهج البلاغة ( فارسي )
61 سخنى از آن حضرت ( ع ) هنگامى كه او را از ناگهان كشته شدن هشدار دادند از سوى خداوند مرا سپرى است سخت و استوار ، كه چون روزگارم به سر آيد ، از هم بردرد و مرا تسليم مرگ كند . در آن هنگام ، اگر تيرى به سوى من اندازند خطا نرود و اگر زخمى به من رسد بهبود نيابد . 62 خطبه اى از آن حضرت ( ع ) بدانيد ، كه دنيا سرايى است كه كس از گزند آن در امان نماند ، مگر به اعمال نيكى كه هم در دنيا به جاى مىآورد . رهايى نيست براى كسى كه در انجام دادن اعمال ، همهء همتش دنيا باشد . اهل دنيا گرفتار دنيا شدهاند تا امتحان خود را بدهند . آنچه از دنيا ، براى دنيا ، مىگيرند ، بايد كه واپس نهند و حساب آن پس دهند . و آنچه از دنيا براى توشهء آخرت مىگيرند ، چنان است ، كه آن را پيشاپيش فرستادهاند و در آن جهان از نعمت آن بهره يابند . دنيا در نزد خردمندان همانند سايهء زوال ظهر است ، كه هنوز گسترده نشده ، روى به كوتهى نهد و هنوز افزون نشده ، نقصان پذيرد . 63 خطبه اى از آن حضرت ( ع ) از خداى بترسيد ، اى بندگان خداى . و پيش از آنكه مرگتان فرا رسد دست به اعمال صالح زنيد و با نعمت ناپايدار دنيا ، ثواب ابدى آخرت را به دست آوريد . بار سفر بربنديد ، كه اين سفر را به اصرار از شما خواهند . مهياى مرگ باشيد ، كه بر سرتان سايه افكنده است . از آن جماعت باشيد ، كه چون بر آنان بانگ زنند بيدار مىشوند و مىدانند ، كه دنيا جاى درنگ نيست . از اين رو ، دنيا را دادهاند و آخرت را به عوض